AŞAGI DEMIRCI KÖYÜ DESTANI

Tarih diyor ki !...
Büyük bir imparatorluk vardi bir zamanlar
Üç kitada.
Birbirinden güzel insanlar yaşardi
Dört bir yaninda.

Hele kuzeyinde,
Karadenizin ötesinde,
Bir başka güzellikler vardi, boy boy
Yigit mi yigit erleri, efsanelerde kahraman
Saraylara gelin, güzel mi güzel kizlari,
Eksik olmazdi dügünleri, toylari

Fakat bir gün kiskandi ve agir basti düşman
Bulut gibi.
Koptu Maykop, kan akti Kuban
Bir başka çirpindi Karadeniz
Ama dayan diyordu Sultan.

Ve açti koruyucu kanatlarini Kafkas Kartali,
Bir melek gibi...
Yumruk oldular, kiliç salladilar top güllelerine karşi.
Bent oldu zarif ve çelik bedenler
Sele karşi.

Yalniz sag yani degildi sikintili Karadenizin
Sol yanda Balkan Kurdu, aci aci uludu.
Ve akinlara set vurdu.
Işte Plevne, işte Kanije
Kafkas Kartali durmadi; oraya da uçtu.
Ayni kaderde buluştular
Düşmanla kahramanca vuruştular.

Ama, “Göç” başlamişti, ortak kaderde
Hem denizden, hem karadan.
Balkanlardan ve Kafkaslardan
Geldiler Istanbul'a, yükleri çile.
Doldu meydanlar, taşti kiyilar
Grup grupSarayburnu, bölük bölük Tophane...
Yaşlilar magrur, yüzlerde tebessüm
Yakişmazdi yilginlik, delikanlilar çelikten pervane.
Sülün gibi kizlar, birbirinden güzel oyunlar.

Şaşti. “Inanailmaz !” dedi Vezir:
“Bunlar savaş yorgunu, göç bitkini degil Sultanim”
Onlari iyi biliyordu, çok iyi taniyordu Ulu Devletli
Saraya nedimeler veren, güzel mi güzel, akilli mi akilli
Bu alni açik, başi dik, gururlu insanlari.

Ve buyurdu Sultan:
“Gönderin dört bir yanina Anadolu'nun
Örnek olsunlar, yurt bulsunlar.
Hem Güney'e, hem Dogu'ya”
Işte, bir kol da Biga'ya

Selam getirdiler
Daha önce gelip yerleşenlere, Idriskoru'ya
Konuk oldular Bahçeli'ye, Haciköy'e
Eglendiler.
Aci paylaştilar, azik bölüştüler.
At koşturdular ovaya, şahin saldilar ormana.
Avlandilar, havalandilar.
Burunlarinda tüttü Kafkaslar.

Ve bir gün,
Tepenin ardinda,
Farkina vardilar, bir başka suyun,
O senenin Ilkbaharinda...
Kopardilar Ay'i gökten, bir ipek dala astilar
“Yurt !” dediler gölgesine, ayaklarini bastilar.

Kafkas Kartali, böyle buldu bu yurdu.
Ve daha sonra, geldi cenkdaşi: Balkan Kurdu.
Daha ne diyordu Şair*:
Nerde kaldi o çaglar ki,
Analar kurt dogururdu
Hilkat insan çamurunu,
Destanlarla yogururdu.

Nerede kaldi o yigitler ki, gür
Sesleri ülkeyi bürür
Yürü! dese, daglar yürür
Dur! dese, kalpler dururdu.

Buluştular, kavuştular.
Selam olsun, Onlar'a
Selam olsun, köyüme.
Selam sana Aşagi Mahalle, selam sana Yukari Mahalle
Selamliyorum sizleri,
Işte Aşagi Demirci
Hane hane.
Selam olsun!
Köyün girişine otag kurmuş HAN'lara, DEMIRHAN'lara.
Selam, orman tarafindan koruyan KAHRAMAN'lara,
Selam olsun EREN'lere, ÖZEREN'lere, selam olsun ESEN'lere.
KILINÇ'in gölgesinde rahat DÜNDAR'lara, AYDOS'lara
ÇAKIR gözlüsünden kara gözlüsüne, ÇETIN yollarda, ŞEN olsun herkes.
Mutlu yaşasin hep birlikte, Kafkasli, Balkanli, yörük, manav ve çerkes.
Hiç sönmesin, hep parlasin SAMANCI'nin samanyolunda saçtigi,
YILDIZ'lar, ŞENYILDIZ'lar ve de AKYILDIZ'lar.
Selam olsun ÖZDEN, candan, ÖZCAN'dan herkese
Hem dagliya, hem OVALI'ya. Dikene katlanip GÜLSEVEN sevdalilara
Selam olsun KURT'a, selam olsun KUZU'ya.
Hem ÖZEK'e, hem GÜZEY'e
Selam karanlik gecelere dogan AYDIN'liga, AKAYDIN'liga,
Bilegi bükülmez, sapaSAGLAM oldugumuzu haykiran GAVAZ'a
Selam olsun ALTUN kalplilere, hem Dogu'ya hem BATU'ya.
Onlar GEZER, onlar ŞENER'di. Bu topraklarda daha ne yigitler TÜRER'di.
Kaf Dagi'nin ardinda ŞAHIN'di, masallardaki Alageyik'ti, REN'di.
Gücüne zincir vurulamaz, DEMIREZEN'di.
Anadolu'ya geldiginde, düşmana karşi TOP oldu, tüfek oldu.
YENILMEZ bir ERTEKIN, ERTÜRK oldu.
Selam olsun, ENGIN sevgi denizinde pirildayan KÜÇÜKIŞIK'lara.
Eksik olmasin tepeden, gözetlesin GÖKGÖZ, rahatlasin YÜZGÜLÜNÇ.
Köyümün orta yerinde biri DURMUŞ, nöbet bekliyor,
Sönmesin diye sanki, BILICI kahinin Kutsal ATEŞ'i.
Ve güç veriyor köklü geçmişi arayan KÖKÇÜ'ye,
Maziye AKÇAL'an TANRIKULU'na.
Selam olsun, her Allah'in kuluna.

Ve devam ediyordu Şair*:
Onlardan kaldi bu toprak
Biz gezip tozmayalim mi?
Yabanlar kiskanir diye
Destan da yazmayalim mi?

Benim dedemle yanyana
Yazili kalacak adim
Yildizlarin sönecegi güne
Yildizlar sakladim.

Muzaffer TANRIKULU
*Şair: Arif Nihat ASYA